Abram Juda Adolf Kaltmann

Lekarz
20.02.1865 03.07.1930 Włocławek

Biografia

Abram Juda Adolf Kaltmann urodził się 20 lutego 1865 roku we Włocławku w rzemieślniczej rodzinie żydowskiej. Jego ojciec Beniamin był czapnikiem i wspierał powstańców styczniowych. Dzięki dobrym wynikom w nauce gmina żydowska opłaciła mu edukację w liceum i studia medyczne. Dyplom lekarski uzyskał 9 grudnia 1889 roku na Uniwersytecie Cesarskim w Warszawie.

Po studiach pracował jako lekarz w Warszawie, a następnie w Sochaczewie. W 1901 roku wrócił do Włocławka, gdzie objął stanowisko ordynatora oddziału wewnętrznego Szpitala Powiatowego św. Antoniego. Pełnił tę funkcję do 1930 roku. Jako ordynator wprowadził nowoczesne metody leczenia, podnosząc poziom higieny i opieki. Był znakomitym diagnostą i terapeutą, szkolącym felczerów, a przed 1914 rokiem zapraszano go na konsylia w kraju i za granicą.

W 1916 roku podpisał petycję do niemieckich władz okupacyjnych o darmowe leczenie biedoty. Sam poświęcał jeden dzień w tygodniu na bezpłatne przyjmowanie ubogich pacjentów, a od zamożnych pobierał wysokie honoraria. Udzielał zasiłków na leki, a niektóre sam wytwarzał w aptece przy ul. Cyganka 26. leczył też chorych podczas epidemii hiszpanki.

Oprócz pracy w szpitalu, Kaltmann pełnił funkcję lekarza Seminarium Duchownego, gdzie leczył m.in. biskupa Zdzitowieckiego i alumnów, w tym późniejszego kardynała Stefana Wyszyńskiego. Pracował także w Ambulatorium Biednych Żydów i Ambulatorium Miejskim. W latach 1910-1914 był lekarzem w fabrykach i młynie.

Pod koniec życia, z powodu ciężkiej choroby, wyjechał do Warszawy, gdzie zmarł 3 lipca 1930 roku. Przed śmiercią przeszedł na prawosławie, co zapowiadał już wcześniej siostrom szarytkom. Znał dobrze chrześcijaństwo i modlitwy.

Od 1901 roku mieszkał w kamienicy przy ul. 3 Maja 24, gdzie prowadził prywatny gabinet. Mieszkanie było zagracone, ale gabinet czysty. Uważany był za dziwaka i abnegata, ale cenionego lekarza. Mówił piękną polszczyzną, ale celowo żydłaczył. W dzieciństwie ożenił się z Cecylią, córką rabina, z którą miał m.in. syna Henryka, lekarza rentgenologa, oraz córki Stefanię, Helenę i synową Ewę. Rodzina w czasie wojny doświadczyła tragedii - część zginęła w Holocauście.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Jako pierwszy lekarz we Włocławku przeprowadził plan walki z chorobami wenerycznymi.
Podniósł poziom leczenia i higieny w Szpitalu św. Antoniego, wprowadzając nowoczesne metody.
Leczył późniejszego kardynała Stefana Wyszyńskiego i biskupa Stanisława Zdzitowieckiego.
Udzielał bezpłatnej pomocy ubogim pacjentom i wspierał ich finansowo na zakup leków.
Był cenionym diagnostą, zapraszanym na konsylia w kraju i za granicą.

Ciekawostki

Pomimo bycia Żydem, przeszedł na prawosławie tuż przed śmiercią, co było jego świadomą decyzją.
W dzieciństwie został poślubiony córce rabina, Cecylii, z którą dochował się czwórki dzieci.
Mieszkanie w kamienicy przy ul. Nowej 24 było zagracone, ale jego gabinet lekarski był zawsze czysty i schludny.

Udostępnij