Bronisław Julian Wiktor Hozakowski
Biografia
Bronisław Julian Wiktor Hozakowski urodził się 17 maja 1887 roku we Włocławku, w rodzinie Bolesława i Marii z Mikoszewskich. Jego ojciec był pionierem branży nasienno-handlowej na Pomorzu i od 1885 roku prowadził w Toruniu pierwszą firmę tej specjalności. Bronisław miał trzech młodszych braci: Mariana, Zygmunta i Aleksandra, którzy również pracowali w rolnictwie i ogrodnictwie.
Hozakowski uczęszczał do gimnazjum w Toruniu w latach 1893-1903, następnie odbył praktykę w firmie ojca i około 10 lat spędził na poznawaniu innych przedsiębiorstw branży w kraju i za granicą. Po śmierci ojca w 1919 roku stanął na czele firmy, którą rozwinął pod nazwą „Skład i hodowla nasion - Zakłady Ogrodnicze” do jednej z największych w Polsce. Specjalizował się w hodowli roślin ozdobnych, takich jak cyklameny, hortensje, gloksynie, chryzantemy, dalie i gladiole. Prowadził prace doświadczalne, w wyniku których wyhodował nowe odmiany warzyw, a nasiona eksportował do wielu krajów europejskich. Sprowadzał również narzędzia ogrodnicze, preparaty ochrony roślin oraz herbatę.
Był aktywnym uczestnikiem wystaw ogrodniczych, zdobywając liczne nagrody, m.in. Wielki Złoty Medal Ministra Rolnictwa w 1928 roku. Od 1929 roku urządzał na terenach powystawowych w Toruniu trawniki i kwietniki, promując ozdobne rośliny. Wydawał katalogi i publikował poradniki, w tym „Wskazówki do uprawy nasion”.
Hozakowski działał społecznie: był radnym miasta Torunia, wieloletnim konsulem honorowym Francji, przewodniczącym Towarzystwa Polsko-Francuskiego, prezesem Pomorskiego Związku Właścicieli Zakładów Ogrodniczych oraz prezesem Izby Przemysłowo-Handlowej w Toruniu, Grudziądzu i Gdyni. Pełnił funkcję sędziego handlowego. Po II wojnie światowej nadal angażował się w działalność konsularną i społeczną.
Podczas okupacji niemieckiej był więziony w Toruniu, Elblągu i Gdyni, a zwolniony w 1941 roku odmówił podpisania volkslisty, przez co został pozbawiony majątku i wysiedlony. W 1945 roku wrócił do Torunia i wznowił działalność firmy, która wkrótce została znacjonalizowana. Zmarł 2 czerwca 1948 roku w Toruniu i został pochowany na Cmentarzu św. Jerzego.