Janusz Wiesław Błaszczyk
Biografia
Janusz Wiesław Błaszczyk urodził się 22 grudnia 1950 roku we Włocławku. Jest polskim profesorem neurobiologii i biomechaniki, pracownikiem naukowym i nauczycielem akademickim. W 1968 roku rozpoczął studia na Wydziale Elektroniki Politechniki Warszawskiej, które ukończył w 1974 roku z tytułem magistra inżyniera elektroniki specjalizując się w aparaturze i miernictwie elektronicznym.
Po studiach podjął pracę jako konstruktor dźwigów osobowych w Zakładach Urządzeń Dźwigowych, ale już w styczniu 1978 roku rozpoczął pracę naukową w Instytucie Biocybernetyki i Inżynierii Biomedycznej Polskiej Akademii Nauk. W latach 1979-1983 odbył studia doktoranckie w Instytucie Biologii Doświadczalnej im. M. Nenckiego PAN, gdzie w 1984 roku uzyskał stopień doktora nauk biologicznych na podstawie rozprawy "Mechanizmy regulacji prędkości lokomocji czworonożnej". Z instytutem tym był związany zawodowo do 2018 roku.
W latach 1985-1989 przebywał na stażu w Narodowych Instytutach Zdrowia w Bethesdzie w Stanach Zjednoczonych jako stypendysta Fundacji Fogerty'ego. Pracował tam w Laboratorium Kontroli Motorycznej oraz Laboratorium Systemów Neuronowych. W latach 1989-1990 kierował Laboratorium Zachowań Motorycznych na Uniwersytecie Wisconsin-Madison.
Po powrocie do Polski w 1990 roku kontynuował pracę w IBD PAN, gdzie w 1995 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego neurobiologii na podstawie rozprawy "Stabilność posturalna w procesie starzenia". Od 1996 do 2004 roku kierował zespołem badawczym "Bezwarunkowe odruchy obronne", a w 2005 roku otrzymał tytuł profesora nauk o kulturze fizycznej.
W swojej karierze zawodowej pracował również w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w Warszawie, Akademii Wychowania Fizycznego im. Jerzego Kukuczki w Katowicach (gdzie pełnił funkcję prorektora ds. naukowych), Akademii Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie oraz na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Był członkiem Narodowego Centrum Badań i Rozwoju oraz Komitetu ds. Stypendiów Naukowych Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
Jego zainteresowania naukowe obejmują mechanizmy lokomocji zwierząt, podłoże neuronalne uczenia się i pamięci, a także diagnostykę zaburzeń stabilności postawy w procesie starzenia i w chorobach neurodegeneracyjnych. Jest autorem wielu publikacji książkowych, m.in. "Biomechanika kliniczna", "Mózg: starzenie się i neurodegeneracja" oraz książek poświęconych sztuce staroobrzędowców.