Zygmunt Konarzewski
Biografia
Zygmunt Konarzewski urodził się 17 października 1920 roku we Włocławku, w rodzinie Antoniego i Salomei. W 1938 roku ukończył gimnazjum i otrzymał maturę. Tuż po maturze został powołany do służby wojskowej w Podchorążówce Rezerwy Artylerii w Zambrowie.
W lipcu 1939 roku przydzielono go do praktyki w I PALU w Wilnie, z którym przeszedł całą kampanię wrześniową. 27 września 1939 roku dostał się do niewoli niemieckiej w czasie bitwy pod wsią Antonówka na Lubelszczyźnie. W pierwszych dniach października uciekł z transportu jenieckiego i wrócił do Włocławka, skąd w 1940 roku został wysiedlony z rodzicami do Generalnego Gubernatorstwa.
W 1941 roku rozpoczął studia na tajnych kompletach Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, jednocześnie angażując się w tajne nauczanie jako asystent profesora Stefana Bryły. W marcu 1942 roku wstąpił do Armii Krajowej, współpracując z grupą artyleryjską „Granat” w pułku AK „Baszta”. Z tym zgrupowaniem brał udział w walkach podczas całego Powstania Warszawskiego, walcząc na Mokotowie, Sadybie, Czerniakowie i w Lasach Kabackich. Na początku września został lekko ranny. Za swoją postawę został przedstawiony do Krzyża Walecznych, jednak rozkaz nie dotarł przed kapitulacją Mokotowa.
Po upadku powstania trafił do niewoli niemieckiej - był jeńcem obozu Sandbostel (Stalag XD), a po jego ewakuacji przebywał w obozie etapowym w Lubece (Oflag XC), który został wyzwolony przez wojska alianckie 2 maja 1945 roku.
Po powrocie do kraju w listopadzie 1945 roku przeniósł się z Włocławka do Warszawy i od marca 1946 kontynuował studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, gdzie w 1950 roku uzyskał dyplom magistra inżyniera. W 1965 roku otrzymał stopień doktora nauk technicznych, a w 1970 roku został mianowany docentem.
Przez 40 lat pracy na Politechnice Warszawskiej pełnił funkcję kierownika Zakładu Statyki Sieci Elektroenergetycznych na Wydziale Elektrycznym oraz był zastępcą dziekana na studiach wieczorowych i zaocznych. Równolegle pracował w Instytucie Techniki Budowlanej, w „Energoprojekcie”, a także jako projektant i weryfikator projektów konstrukcyjnych. Był członkiem międzynarodowego stowarzyszenia CIGRE oraz autorem podręczników i skryptów dla studentów. Opracowywał ekspertyzy naukowe dla energetyki, a także współtworzył monografie o konstrukcjach wsporczych.
Jako architekt i konstruktor zajmował się projektowaniem kościołów (m.in. w Pogrzebieniu, Wielgolesie, Żydowie) oraz odbudową zabytków, takich jak wieża Zamku w Szczecinie, ratusz w Szczecinie, kościoły na Warmii, Mazurach i Kielecczyźnie. Wykonywał ekspertyzy konstrukcyjne zabytkowych obiektów sakralnych z projektami zabezpieczeń w wielu miastach Polski, m.in. w Toruniu, Kętrzynie, Giżycku, Świętej Lipce, Przemyślu i Kielcach.
Zygmunt Konarzewski zmarł 13 października 1993 roku w Warszawie.